Bülent Ecevit – Rahşan Ecevit Bilim Kültür ve Sanat Vakfı, eski Başbakan ve DSP Genel Başkanı Bülent Ecevit’i yaşamını yitirişinin 20. yıldönümünde, Ankara Oran’da uzun yıllar yaşadığı ve bugün vakıf merkezi olarak kullanılan evinde düzenlenen “Anılarla Ecevit” toplantısıyla andı.
Toplantıya Vakıf Başkanı Emrehan Halıcı, eski Başbakanlık Müsteşarı Füsun Koroğlu, eski Ankara Milletvekili Ayşe Gürocak, Ecevit’in özel kalem müdürü Zeynel Yeşilay, eski Devlet Bakanı Tayfun İçli, eski Adana Milletvekili Ali Tekin, eski KKTC Ankara Büyükelçisi Ahmet Zeki Bulunç ve eski Cumhuriyet Başsavcısı Talat Şalk katıldı.
Bir dakikalık saygı duruşunun ardından başlayan buluşmada Ecevit’in siyasi yaşamı, kişiliği ve çalışma arkadaşlarıyla yaşadığı anılar anlatıldı. Vakıf Başkanı Emrehan Halıcı, Ecevit’in değerinin yıllar geçtikçe daha iyi anlaşıldığını belirterek yeni kuşaklara Ecevit’i tanıtmanın vakfın sorumluluklarından biri olduğunu söyledi.
Toplantının dikkat çeken bölümlerinden biri, 2001 ekonomik krizi sırasında Başbakanlık önünde yaşanan yazar kasa protestosuna ilişkindi.
4 Nisan 2001'de çiçek toptancılığı yapan Ahmet Çakmak (35) işlerin kötülüğünü ve yaşadığı ekonomik sıkıntıyı “İşime yaramıyor artık sayın başbakanım” diyerek elindeki yazar kasayı Başbakan Bülent Ecevit'in önüne fırlatmıştı.
Ecevit’in özel kalem müdürü Zeynel Yeşilay, o dönem koalisyon hükümetinin düşmesine neden olan olaylardan biri olarak görülen ve AKP iktidarının da sıkça andığı yazar kasa eyleminin perde arkasını anlattı.
Yeşilay, yazar kasa atılmasının önceden organize edildiğini öne sürdü. Yeşilay, “Yazar kasa bir hile hurda olayıdır. Kasayı bir adam getiriyor. Orada bulunan polisler de bu kasa nereden geldi diye sormuyor. Kasayı basın mensuplarının girdiği kapıya koyuyor, içeri girerek gazetecilere ‘Ben yazar kasa getirdim, atacağım, siz de bunu çekin’ diyor. Hemen organize oluyorlar, kasanın Başbakan’a atılışını çekiyorlar” ifadelerini kullandı.
Olayın ardından kasayı atan kişiyle konuştuğunu belirten Yeşilay, bu kişinin kendisine “İşim yok, gücüm yok” dediğini aktardı. Yeşilay, daha sonra söz konusu kişiye iş bulduğunu ancak kişinin oradan kaçtığını ileri sürdü.
Yeşilay, 57. Hükümet döneminde alınan erken seçim kararına da değindi.
Ecevit’in rahatsızlığı nedeniyle yeterince beslenemediğini, son döneminde resmi konutta kalması için düzenleme yapıldığını anlatan Yeşilay, Ecevit’in burada yediği yemeğin parasını kendi cebinden ödediğini söyledi.
Devlet Bahçeli’nin erken seçim kararından önce Ecevit’le görüşmeye geldiğini belirten Yeşilay, Bahçeli’ye şu sözlerle seslendiğini aktardı:
“Bir ağaç diktiniz, bir komşudan su, gübre, güneş aldınız. Ağaç tam meyve vereceği zaman ağacı kesmek istiyorsunuz. Lütfen bunu yapmayın.”
Ancak erken seçim kararı alındı. 3 Kasım 2002 seçimlerinde DSP, MHP ve ANAP, Meclis dışında kaldı.
Ecevit’le 12 yıl çalışan eski Başbakanlık Müsteşarı Füsun Koroğlu da göreve başlayışını ve çalışma dönemindeki anılarını paylaştı.
Ecevit’ten randevu istemesinin ardından kendisini bizzat telefonla aradığını anlatan Koroğlu, Ecevit’in kendisine danışmanlık yapma isteğini kabul ettiğini söyledi. Başbakanlık Müsteşarlığı döneminde yaşadığı bir anıyı da aktaran Koroğlu, sorunları aktarmak üzere Ecevit’in yanına gittiğinde şu sözlerle karşılandığını belirtti:
“Füsun Hanım, siz gelince tüylerim diken diken oluyor, yine ne söyleyeceksiniz?” Ecevit’in ardından, “Ama maalesef söylediğiniz her şey de doğru çıkıyor” dediğini aktardı.
Eski Devlet Bakanı Tayfun İçli, 57. Hükümetin büyük deprem felaketi ve ekonomik sorunlarla mücadele ettiğini, DSP’ye ve hükümete yönelik siyasi operasyonlar yapıldığını savundu.
Eski Ankara Milletvekili Ayşe Gürocak ise Ecevit’in iş güvenliği yasasının Meclis’ten geçmesini 13 saat boyunca takip ettiğini anlattı.
Gürocak’ın aktardığına göre Ecevit, dinlenmesi önerildiğinde, “Bunun keyfi burada; 13 saat sonra işçilerle ilgili yasayı çıkardık” yanıtını verdi.
Eski Adana Milletvekili Ali Tekin de Ecevit’in dış politikasında Türkiye’nin egemenlik haklarını ve bağımsızlığını öncelediğini belirterek haşhaş ekimi yasağının kaldırılması ve Kıbrıs Barış Harekâtı kararlarını bu yaklaşımın örnekleri olarak gösterdi.
